การประยุกต์ใช้สารช่วยไฮดรอกซีเอทิลเซลลูโลสในยา

สารเติมแต่งที่สร้างเมทริกซ์

ไฮดรอกซีเอทิลเซลลูโลส (HEC) เป็นพอลิเมอร์ที่ไม่แตกตัวเป็นไอออน ละลายน้ำได้ มีลักษณะเป็นผงเม็ดสีขาวหรือเกือบขาว ไม่มีกลิ่น และไหลได้ดี

อุณหภูมิการทำให้อ่อนตัวของไฮดรอกซีเอทิลเซลลูโลสอยู่ที่ 135 -140 ℃ ในสถานการณ์ปกติ มันไม่ละลายในตัวทำละลายอินทรีย์ส่วนใหญ่ แต่เนื่องจากโมเลกุลมีไฮดรอกซีเอทิลที่ชอบน้ำ จึงละลายได้ง่ายในน้ำเย็นหรือน้ำร้อน ค่า pH ของสารละลายน้ำ 2% อยู่ที่ 6.5-8.5 ด้วยข้อกำหนดที่แตกต่างกันที่ใช้ แสดงช่วงความหนืดที่กว้าง ภายในช่วง pH ระหว่าง 2 ถึง 12 มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในความหนืด นอกจากนี้ สารละลายจะไม่ได้รับผลกระทบจากไอออนบวก และสามารถอยู่ร่วมกับพอลิเมอร์ที่ละลายน้ำได้ส่วนใหญ่ สารลดแรงตึงผิว และเกลือ ดังนั้นจึงเป็นสารเพิ่มความข้นแบบคอลลอยด์ละเอียดที่สามารถรองรับสารละลายอิเล็กโทรไลต์ที่มีความเข้มข้นสูงได้

HEC

ที่ความเข้มข้นสูง จะแสดงลักษณะที่ไม่ใช่แบบนิวโทเนียน ระดับของสารเทียมขึ้นอยู่กับการกระจายตัวของสารทดแทนเป็นหลัก ยิ่งการกระจายตัวสม่ำเสมอมากขึ้น นั่นคือ ไม่มีส่วนหรือโซ่โมเลกุลที่ไม่ได้ถูกแทนที่หรือถูกแทนที่ไม่เพียงพอ สมบัติการไม่เคลื่อนที่ตามทิศจะยิ่งเล็กลง และสมบัติเทียมจะยิ่งสูงขึ้น ที่ความเข้มข้นต่ำ จะแสดงของเหลวแบบนิวโทเนียน

ในทางการแพทย์ ไฮดรอกซีเอทิลเซลลูโลสส่วนใหญ่ใช้เป็นสารเพิ่มความหนืด สารคอลลอยด์ป้องกัน สารยึดเกาะ สารกระจายตัว สารคงตัว สารแขวนลอย สารก่อฟิล์ม และวัสดุปลดปล่อยยาแบบต่อเนื่อง สามารถใช้ในครีมสำหรับทาภายนอก ขี้ผึ้ง ยาหยอดตา ยาน้ำสำหรับรับประทาน ยาเม็ด ยาแคปซูล และรูปแบบยาอื่นๆ ปัจจุบันไฮดรอกซีเอทิลเซลลูโลสได้รับการบรรจุอยู่ในตำราเภสัชกรรมของสหรัฐอเมริกา/ตำราเภสัชกรรมแห่งชาติ และตำราเภสัชกรรมของยุโรป ไฮดรอกซีเอทิลเซลลูโลสเป็นพอลิเมอร์ที่เข้ากันได้ทางชีวภาพ ชอบน้ำ บวมตัวได้ และมีลักษณะเป็นอสัณฐาน เมื่อสัมผัสกับตัวกลางที่เป็นน้ำ จะทำให้สารตั้งต้นบวมตัวและเกิดคุณสมบัติชอบน้ำ เช่น การกระจายตัวแบบเหนียวข้นคล้ายเจล และค่อยๆ ซึมผ่านได้ ทำให้ยาแพร่กระจายได้อย่างทั่วถึง จากการวิเคราะห์การละลาย สรุปได้ว่าระบบยาที่มีแวนโคไมซินในปริมาณเดียวสามารถคงการปลดปล่อยยาตามความต้องการในการรักษาได้นานถึง 48 ชั่วโมง

ในการพัฒนาระบบนำส่งยาแบบปลดปล่อยอย่างต่อเนื่องและควบคุมได้ ทางปาก เนื่องจากต้นทุนต่ำ ความปลอดภัย การผลิตง่าย และปัจจัยอื่นๆ อนุพันธ์ของเซลลูโลสต่างๆ จึงถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายในการเตรียมรูปแบบยาที่ปลดปล่อยอย่างต่อเนื่อง โดยที่เซลลูโลสอีเทอร์เป็นพอลิเมอร์ที่ละลายน้ำได้และบวมตัวได้ที่ใช้กันมากที่สุด จากการศึกษาเปรียบเทียบเซลลูโลสอีเทอร์หลายชนิด เช่น ไฮดรอกซีโพรพิลเซลลูโลส (HPC) ไฮดรอกซีเอทิลเซลลูโลส (HEC) ไฮดรอกซีโพรพิลเมทิลเซลลูโลส (HPMC)และเมทิลเซลลูโลส (MC) พบว่าปัจจัยทางกายภาพและเคมีของวัสดุสามารถส่งผลต่อจลนศาสตร์การปลดปล่อยยาได้ โดย HEC เป็นพอลิเมอร์ที่มีความชอบน้ำมากที่สุดและมีการสึกกร่อนได้สูงสุด

แบ่งปันโพสต์นี้

เราให้ความสำคัญกับความเป็นส่วนตัวของคุณ

เราใช้คุกกี้เพื่อปรับปรุงประสบการณ์การท่องเว็บของคุณ แสดงโฆษณาหรือเนื้อหาที่ปรับแต่งตามบุคคล และวิเคราะห์การเข้าชมของเรา เมื่อคลิก "ยอมรับทั้งหมด" แสดงว่าคุณยินยอมให้เราใช้คุกกี้

ขอรับใบเสนอราคา